We starten deze maand weer rustig op. Juliëtte heeft echt nog tijd nodig om verder te herstellen van haar hoefbevangenheid, dus we kunnen nog niet volle bak gaan. Dat volle bak gaan, zou ook een te grote belasting zijn voor Winner. Eigenlijk, terugkijkende op deze maand, is het wel fijn om een versnelling lager te gaan. Het geeft rust en ruimte, zeker in het hoofd en lijf, en ik moet concluderen dat dit een prettig gevoel is.

Hierdoor ook alle oprechte aandacht kunnen hebben voor de coachsessies en speeluurtjes van de kids die plaats gevonden hebben.

Hoogtepunt van deze maand heeft dan deze keer ook niet te maken met coaching aan anderen, maar heeft me zelf tot inzichten gebracht. De ‘eerste echte’ wandeling met Juliëtte, weliswaar op het gemak en de route bepaald door haar, maar wat was het een overwinning. Geduld en vertrouwen beginnen zijn vruchten af te werpen. Mijn inzicht, mijn lesje wat ik heb geleerd: vertrouw op het proces, dan volgt het resultaat vanzelf.